راهنمای کامل تست OAE در نوزادان، همراه با تفسیر و سوالات متداول

حتما شما هم در مورد غربالگری شنوایی نوزادان شنیده‌اید. خوب است بدانید که این کار از طریق تست OAE انجام می‌شود. این تست برای ارزیابی عملکرد حلزون گوش در برابر محرک‌های صوتی انجام می‌شود و نقش بسیار مهمی در تشخیص وجود نقص شنوایی در نوزادان دارد. به همین علت در این مقاله به تعریف، مراحل، هزینه‌ها، نتایج احتمالی و اهمیت تست شنوایی سنجی OAE پرداخته‌ایم. پس با ما همراه باشید.

تست شنوایی سنجی OAE برای بررسی بخشی از پاسخ گوش داخلی یا حلزون گوش به صدا استفاده می‌شود. این تست بیشتر برای کودکان و نوزادانی که قادر نیستند به تست‌های شنوایی سنجی با رفتار خود پاسخ دهند، استفاده می‌شود.

OAE در واقع مخفف Otoacoustic Emissions به معنی انتشارات صوتی است. هنگامی که حلزون گوش با شنیدن صدایی تحریک می‌شود، سلول‌های مویی خارجی به ارتعاش در می‌آیند. این ارتعاش، باعث ایجاد صدای تقریبا غیر قابل شنیدنی می‌شود که از سوی حلزون گوش اکو می‌شود و OAE نامیده می‌شود.

تست شنوایی سنجی OAE در واقع همان تست غربالگری شنوایی نوزادان است. این آزمایش می‌تواند نشان دهد که آیا در گوش میانی یا خارجی نوزاد انسداد وجود دارد یا نه. اگر وجود داشته باشد، صدایی به گوش داخلی او نمی‌رسد. در نتیجه هیچ ارتعاش یا صدایی هم وجود ندارد که اکو شود.

این تست برای نوزادانی که در خطر وجود نقص شنوایی هستند، ضروری‌تر است. نقص شنوایی در نوزادان، ممکن است ناشی از عوامل مختلفی باشد. مثلا امکان دارد در دوران بارداری، مادر به بیماری‌های عفونی توکسوپلاسموز، سرخچه، سیتومگالوویروس و هرپس سیمپلکس (تبخال) مبتلا شود که می‌توانند به جنین در رحم آسیب برسانند. همچنین اگر سابقه ناشنوایی عصبی از بدو تولد در خانواده شما وجود داشته باشد، می‌‌تواند به عنوان زنگ خطری برای نوزاد شما باشد. تست OAE در نوزادان، برای عفونت‌های مغزی یا ناهنجاری‌های آناتومیک نیز تجویز می‌شود.

در صورتی که تست OAE را برای نوزاد خود انجام می‌دهید، نیازی نیست که خوابیده باشد. با این حال هم نوزاد و هم همه افرادی که در اتاق دکتر حضور دارند، باید در طول تست بی‌حرکت و ساکت بمانند تا تست بادقت بالا انجام شود.

برای انجام این تست یک پروب در گوش کودک قرار می‌گیرد که از طریق آن صدایی در گوش او پخش می‌شود و صدایی که در پاسخ به محرک صوتی اکو می‌شود دریافت می‌شود. برای دقت بالاتر در انجام تست، محرک صوتی چند بار برای نوزاد پخش می‌شود. کارشناس شنوایی سنجی می‌تواند در طول انجام تست‌، نتایج را روی صفحه نمایشگر ببیند.

به طور کلی ممکن است 2 نوع OAE وجود داشته باشد:

در ادامه این بخش، به بررسی هر دو مورد می‌پردازیم.

صداهایی که گوش بدون وجود محرک صوتی تولید می‌کند SOAE نامیده می‌شوند. فرکانس این صداها بین 500 تا 4500 هرتز است. تنها 1-9 درصد از مردم امکان دارد این صدا را به صورت وزوز گوش بشنوند.

این صداها از طریق محرک‌های صوتی برانگیخته می‌شوند و خود به سه دسته تقسیم می‌شوند:

•  Transient-evoked OAE یا TEOAE

این صداها با استفاده از محرک‌های کلیک (click) و تون-برست (tone burst) برانگیخته می‌شوند. محرک‌های کلیک به صورت ناگهانی برای نوزاد پخش می‌شوند، کوتاه هستند و تا فرکانس 4 هزار هرتز را پوشش می‌دهند تا پاسخ چندین رشته عصبی را برانگیزند. بر خلاف آن‌ها، محرک‌های تون-برست فرکانس محدودتری را پوشش می‌دهند و به ‌خصوص با فرکانس‌های پایین، برای دریافت پاسخ‌های خاصی از رشته‌های عصبی استفاده می‌شوند.

• Stimulus-frequency OAE یا SFOAE

این صداها با استفاده از یک محرک تون خالص (pure tone stimulus) برانگیخته می‌شوند. از آنجایی که پاسخ با همان فرکانس محرک دریافت می‌شود، تشخیص آن از انرژی باقی‌مانده محرک دشوار می‌شود. به همین علت استفاده از این روش بسیار محدود است.

• Distortion-product OAE یا DPOAE

این صداها با استفاده از دو محرک تون خالص به طور همزمان برانگیخته می‌شوند. برخلاف  TEOAEکه عملکرد کلی حلزون گوش را در طیف وسیعی از فرکانس‌ها نشان می‌دهد، می‌توان از DPOAE به طور خاص برای ارزیابی فرکانس‌هایی که با نوار گوش بیمار مطابقت دارند و همچنین برای تشخیص کم شنوایی با فرکانس بالا استفاده کرد. این تکنیک بیشترین دقت را در تشخیص شنوایی نرمال از نقص‌های شنوایی ارائه می‌کند.

نتیجه تست OAE می‌تواند دو حالت داشته باشد:

1. اگر AOE وجود داشته باشد به معنی شنوایی نرمال یا تقریبا نرمال است.
2. اگر ‏AOE وجود نداشته باشد، می‌تواند وجود مشکلی را در گوش نشان دهد. امکان دارد علت آن نقص شنوایی، وجود جرم در گوش، مایع یا عفونت در گوش میانی یا نقص گوش داخلی باشد. در این صورت نیاز است که آزمایش‌های بیشتری انجام شوند تا دلیل عدم وجود OAE مشخص و به احتمال وجود نقص شنوایی پی برده شود.

همان طور که اشاره کردیم، تست OAE برای غربالگری زود هنگام نوزادان است. در کنار این تست، ممکن است تست‌های دیگری نیز برای بررسی عملکرد عصب گوش، عصب مرکزی شنوایی در مغز یا ساختار گوش نیاز باشد.

اگر نتیجه همه آزمایش‌ها نرمال باشد، لازم است عملکرد گفتاری و شنیداری کودک هر 3-6 ماه یک بار تا پیش از سه سالگی کنترل شود. همچنین اگر نتایج آزمایش غیرنرمال باشد، به انجام انواع تست شنوایی سنجی دیگر نیاز خواهد بود. در صورتی که ناشنوایی عصبی در نوزاد تشخیص داده شود، باید روند درمان بلافاصله آغاز شود؛ مثلا با استفاده از سمعک یا کاشت حلزون در پایین‌ترین سن ممکن یعنی 6 ماهگی.

اگر نیاز به سمعک دارید به صفحه تجویز سمعک در شهرضا مراجعه کنید.

هزینه انجام تست OAE در نوزادان به عواملی از جمله کلینیکی که برای انجام تست انتخاب می‌کنید (خصوصی یا دولتی) و بیمه درمانی شما بستگی دارد. برای اطلاع دقیق از هزینه‌ها می‌توانید با ما در کلینیک شنوایی سنجی زیمنس تماس بگیرید.

در تست ABR پاسخ اعصاب شنوایی و مغز به محرک‌ها ارزیابی می‌شود؛ در حالی که تست شنوایی سنجی OAE برای بررسی پاسخ بخشی از گوش داخلی یا حلزون گوش به محرک‌های صوتی استفاده می‌شود. در تست ABR ممکن است آستانه شنوایی بیمار مورد آزمایش قرار گیرد ولی در تست OAE در صورت وجود نقص شنوایی، بیمار رد می‌شود و نتایج به شکل «رد/قبول» اطلاع داده می‌شوند. در کل دقت تست ABR از تست OAE بیشتر است.

انجام به موقع تست OAE در نوزادان ضروری است. 6 ماه اول زندگی کودک برای رشد مهارت های شنوایی و گفتاری او حیاتی است. در صورتی که نوزادی مشکل شنوایی داشته باشد، با افزایش سن دچار مشکلات گفتاری، زبانی، شناختی، اجتماعی و عاطفی می‌شود. به همین دلیل انجام این تست را برای نوزاد خود به تعویق نیاندازید و همین الان با همکاران ما در کلینیک شنوایی سنجی زیمنس تماس بگیرید. ما در اینجا انواع تست شنوایی سنجی نوزادان در شهرضا را با ارائه بهترین خدمات انجام می‌دهیم.