علائم و درمان کم شنوایی در کودکان و نوزادان

کم شنوایی نوزادان یک مشکل رایج است که خود را با علائمی از جمله عدم واکنش به صداهای بلند، عدم توجه به اسباب بازی‌های موزیکال، تلاش نکردن در تقبید صداها و بی‌قراری نشان می‌دهد. اگر این مشکل به موقع پیگیری نشود بر مهارت‌های کلامی فرزند شما تاثیر می‌گذارد و او را از هم سن و سالان خود عقب می‌اندازد.

به همین دلیل مهم است که در روزهای اول تولد، کم شنوایی نوزاد از طریق غربالگری شنوایی نوزادان تشخیص داده شود و اقدامات درمانی لازم صورت گیرند. اگر می‌خواهید در مورد اهمیت و عوامل ایجاد کم شنوایی در کودکان و نوزادان بیشتر بدانید تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید؛ زیرا در ادامه به توضیح مفصل آن‌ها پرداخته‌ایم.

کم شنوایی یکی از بیماری‌های شایع است که همه گروه‌های سنی از جمله نوزادان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اگر کم شنوایی در دوران نوزادی اتفاق بیفتد به آن «پیش زبانی» یا Pre-lingual گفته می‌شود؛ زیرا قبل از اینکه کودک یاد بگیرد صحبت کند رخ می‌دهد.

اگر کم شنوایی در چنین سن پایینی درمان نشده باقی بماند، می‌تواند به‌طور جدی بر رشد مهارت‌های زبانی کودک تاثیر بگذارد. طبق مطالعات انجام شده، این موضوع حتی بر حرف‌های نامفهوم نوزادان هم تاثیر می‌گذارد. خوشبختانه امکان درمان کم شنوایی نوزادان از طریق سمعک، کاشت حلزون و… وجود دارد.

از آنجایی که اگر کودکان مشکل کم شنوایی داشته باشند، هوش شنوایی آن‌ها رشد نخواهد کرد، پیگیری و تشخیص این موضوع در روزهای اول تولد از اهمیت بالایی برخوردار است؛ به‌خصوص در نوزادانی که بیماری‌های زمینه‌ای دارند یا نارس به دنیا آمده‌اند. هوش شنوایی برای یادگیری، درک و تولید زبان و رشد مهارت‌های خواندن و نوشتن بسیار مهم است.

عوامل موثر بر کم شنوایی کودکان و نوزادان به دو دسته کلی عوامل ژنتیکی و غیر ژنتیکی تقسیم می‌شوند. خوب است بدانید که علت ابتلا به این بیماری در حدود 25 درصد مواقع مشخص نیست. در این بخش به‌طور مختصر عوامل شناخته شده در این زمینه را معرفی می‌کنیم:

آن دسته از بچه‌هایی که از بدو تولد کم شنوا هستند، کم شنوایی مادرزادی دارند. یعنی بیماری را از پدر یا مادر خود به ارث برده‌اند و ممکن است عضوی از خانواده‌شان این بیماری را داشته باشد.

از هر دو کودک مبتلا به کم شنوایی، یکی از آن‌ها به دلیل عوامل ژنتیکی به کم شنوایی مبتلا شده است. عوامل ژنتیکی ممکن است هنگام تولد خود را نشان ندهند و بعدها باعث ایجاد کم شنوایی در کودک شوند. این عوامل به‌صورت زیر هستند:

1. یکی از عوامل ژنتیکی موثر، به ارث بردن ژن‌های مغلوب است. به این معنا که پدر و مادر هر کدام یک ژن مغلوب دارند اما خودشان کم شنوا نیستند و فرزندشان به کم شنوایی مبتلا می‌شود.
2. نوع دیگر به ارث بردن ژن غالب است که یکی از والدین ژن غالب را به فرزند خود منتقل می‌کند. والدین ممکن است خودشان به کم شنوایی مبتلا نباشند اما علائم یک سندروم ژنتیکی را از خود نشان دهند.
3. حدود یکی از هر سه کودکی که کم شنوایی ژنتیکی دارد مبتلا به یک سندروم ژنتیکی است؛ یعنی بیماری دیگری علاوه بر کم شنوایی دارد؛ مانند سندروم داون یا آشر.

عامل RH از جمله مولکول‌های روی سطح گلبول‌های قرمز است که گروه خونی مثبت و منفی را مشخص می‌کند. ناسازگاری RH بین مادر و نوزاد زمانی اتفاق می‌افتد که مادر RH منفی و جنین RH مثبت دارد.

در این حالت بدن مادر می‌تواند آنتی بادی‌هایی علیه آنتی ژن‌های RH که از سمت پدر نشات می‌گیرند، بر روی گلبول‌های قرمز جنین تولید کند. این آنتی بادی‌ها می‌توانند از جفت عبور کنند و گلبول‌های قرمز جنین را از بین ببرند.

ناسازگاری RH یکی از علل اصلی ابتلا به کم خونی همولیتیک در نوزادان است و می‌تواند از طریق ایجاد بیماری زردی باعث کم شنوایی نوزاد شود.

ابتلا به بیماری‌های عفونی در طول بارداری مانند توکسوپلاسموز، سیتومگالوویروس، هرپس سیمپلکس یا سرخک آلمانی می‌تواند باعث کم شنوایی نوزاد شود.

عوارض زایمان از جمله تبخال، سیتومگالوویروس، سرخچه، توکسوپلاسموز یا دیگر بیماری‌های عفونی جدی، کمبود اکسیژن یا نیاز به انتقال خون می‌توانند باعث ایجاد کم شنوایی نوزادان شوند.

نوزادانی که نارس به دنیا می‌آیند و وزن آن‌ها از 3 پوند ( حدود 1 کیلو و 300 گرم) کمتر است برای زنده ماندن و تنفس به داروهای خاصی نیاز دارند و به همین دلیل ریسک ابتلا به کم شنوایی در آن‌ها بالا است.

تست آپگار (APGAR) پس از تولد از نوزاد گرفته می‌شود تا سلامت او را ارزیابی کند. در این تست نمره‌ای از 0 تا 10 به نوزاد تعلق می‌گیرد که نوزادان سالم نمره‌ای بین 7 تا 10 می‌گیرند.

نمرات پایین در نوزادان سالم ممکن است بر اثر سزارین یا بارداری پرخطر ایجاد شود. با این حال نمرات پایین در یک دقیقه یا بیشتر پس از تولد می‌تواند مشکل‌ساز باشد. این امر برای نوزادانی که در طول 5 دقیقه بین 0 تا 6 امتیاز می‌گیرند نیز صدق می‌کند.

تحقیقات نشان می‌دهند که بیماری زردی می‌تواند منجر به کم شنوایی نوزادان شود و وضعیت غیرعادی را در تست‌های رفتاری شنوایی نشان دهد. با این حال رابطه مستقیمی بین سطح بیلیروبین خون و آستانه شنوایی وجود ندارد.

به همین علت نمی‌توان بر اساس سطح بیلیروبین خون در هنگام تولد، آستانه شنوایی نوزاد و وجود کم شنوایی را تشخیص داد.

سه استخوان کوچک در گوش میانی وجود دارند که ارتعاشات را از پرده گوش به گوش داخلی انتقال می‌دهند. زمانی که در گوش مایع جمع شود، این ارتعاشات به طور موثر انتقال داده نمی‌شوند.

در این صورت کم شنوایی موقت ایجاد می‌شود؛ اما اگر اوتیت میانی بارها و بارها تکرار شود باعث آسیب به پرده گوش، استخوان‌های گوش یا حتی عصب شنوایی می‌شود و ممکن است به کم شنوایی دائمی منجر شود.

درباره نقش بیماری‌های عفونی در دوران بارداری و اوتیت مدیا در بخش‌های قبل توضیح دادیم. در این بخش قصد داریم به عفونت گوش بپردازیم. عفونت گوش در کودکان کم شنوایی موقت ایجاد می‌کند.

این مشکل ممکن است در کودکان رایج باشد؛ اما اگر این عفونت‌ها تکرار شوند می‌توانند بر پردازش شنوایی مغز تاثیر بگذارند و برای یادگیری مهارت‌های زبانی کودک مشکل ایجاد کنند. زیرا در این حالت جمع شدن مایع پشت پرده گوش باعث آسیب به شنوایی کودک می‌شود.

وقتی پرده گوش پاره می‌شود، در واقع سوراخی در بافتی که کانال گوش را از گوش میانی جدا می‌کند ایجاد می‌شود. در این حالت پرده گوش هنگام شنیدن صداها به‌طور موثر مرتعش نمی‌شود.

این مشکل می‌تواند منجر به کم شنوایی موقت شود و گوش را در برابر عفونت‌ها آسیب‌پذیر کند. البته خوشبختانه در اکثر مواقع این بیماری خود به خود در طی چند هفته خوب می‌شود.

مصرف بعضی داروها در دوران بارداری می‌توانند باعث ایجاد کم شنوایی در نوزادان شوند. این داروها به نام داروهای سمی (Ototoxic Medications) شناخته می‌شوند و معمولا داروهایی هستند که توسط پزشک تجویز می‌شوند؛ شامل آنتی بیوتیک‌ها و بعضی مسکن‌ها. داروهای سمی می‌تواند باعث آسیب به عصب شنوایی یا دیگر ساختارهای شنوایی در جنین شوند.

کم شنوایی از عوارض احتمالی آسیب دیدن سر است که می‌تواند از آسیب به خود گوش یا بخش‌هایی از مغز که صدا را پردازش می‌کنند ناشی شود.

قرار گرفتن در معرض صداهای بلند در طولانی مدت می‌تواند به سلول‌های مویی گوش داخلی و عصب شنوایی آسیب برساند. این سلول‌های مویی در انتقال امواج صوتی به مغز نقشی حیاتی را ایفا می‌کنند. زمانی که به عصب شنوایی آسیب برسد، فرد به طور دائم کم شنوا می‌شود.

در این قسمت قصد داریم تاثیر کم شنوایی را در عملکرد تحصیلی کودکان بررسی کنیم:

• ارتباط کم شنوایی در کودکان و نوزادان با یادگیری

کم شنوایی در یادگیری کودکان و نوزادان تاثیر بسیار زیادی دارد؛ زیرا این بچه‌ها نمی‌توانند بعضی صداها را به‌خوبی بشنوند و حتی بچه‌هایی که کم شنوایی عمیق دارند ناشنوا در نظر گرفته می‌شوند. به همین علت نمی‌توانند نسبت به صداها پاسخ مناسب بدهند و در روند یادگیری زبان و تحصیل به مشکل می‌خورند.

• مشکلات کودکان کم شنوا در کلاس درس

در این مواقع ممکن است بچه در صحبت کردن محدودیت داشته باشد یا ناواضح حرف بزند، از دستورالعمل‌ها پیروی نکند، به کلاس توجهی نداشته باشد، در یادگیری و شنیدن صداهایی مثل زنگ مدرسه مشکل داشته باشد و از آنجایی که بخشی از صحبت‌ها را متوجه نشده است برای تکرار آن‌ها سوال بپرسد.

اگر کودکانی که کم شنوایی دارند به‌موقع کمک دریافت کنند، می‌توانند در مدرسه عملکرد بهتری داشته باشند. این مورد شامل حمایت شدن در خانه و از طرف والدین نیز می‌شود. در غیر این صورت از دیگر کودکان هم سن و سال خود عقب می‌افتند.

• مشکلات اجتماعی کودکان کم شنوا

کم شنوایی کودکان ممکن است ارتباط برقرار کردن با دیگران را برایشان دشوار کند. این کودکان ممکن است نخواهند با دیگر بچه‌ها حرف بزنند یا بازی کنند و احساس تنهایی و ناراحتی داشته باشند.

با وجود همه این مشکلات، اگر کودکان ناشنوا به موقع از درمان بهره ببرند و در محیط خانه و مدرسه از آن‌ها حمایت شود، می‌توانند بهتر بشنوند و موثرتر ارتباط برقرار کنند.

در اینجا قصد داریم علائم کم شنوایی در کودکان و نوزادان را در بازه‌های سنی مختلف بررسی کنیم:

الف) علائم شنوایی از زمان تولد تا 4 ماھگی

نوزاد در این سن

• با صداهای بلند بیدار می‌شود یا می‌نشیند.
• به صدای شما از طریق لبخند زدن یا سروصدا کردن پاسخ می‌دهد.
• با شنیدن صداهای آشنا آرام می‌شود.

اما اگر صداها را درست متوجه نشود

• با شنیدن صداهای بلند از جا نمی‌پرد.
• با گذشت چند هفته از تولد به صدای شما پاسخ نمی‌دهد و با شنیدن آن آرام نمی‌شود.

ب) علائم شنوایی از 4 ماھگی تا 9 ماھگی

نوزاد در این سن

• وقتی با او صحبت می‌کنید لبخند می‌زند.
• اسباب بازی‌های موزیکال توجه او را جلب می‌کنند.
• سرش را به‌سمت صداهای آشنا برمی‌گرداند.
• مثل سایر نوزادان در این سن، به‌صورت نامفهوم حرف می‌زند.

اما اگر صداها را درست متوجه نشود

• به صدا‌ها واکنش نشان نمی‌دهد و اسباب بازی‌های موزیکال توجه او را جلب نمی‌کنند.
• سرش را به سمت صداهای آشنا برنمی‌گرداند.
• حرف‌های نامفهوم نمی‌زند و حرکات دست مثل بای بای کردن را متوجه نمی‌شود.

ج) علائم شنوایی از 9 ماھگی تا 15 ماھگی

بچه در این سن

• مثل سایر نوزادان، صداهای مختلفی شبیه به حرف زدن از خود درمی‌آورد.
• صداهای ساده را تکرار می‌کند.
• درخواست‌های ساده را درک می‌کند.

اما اگر صداها را درست متوجه نشود

• برای تکرار صداهای ساده تلاشی نمی‌کند یا به‌صورت نامفهوم حرف نمی‌زند.
• برای جلب توجه شما سروصدا نمی‌کند.
• به اسمش واکنشی نشان نمی‌دهد.

د) علائم شنوایی از 15 ماھگی تا 24 ماھگی

بچه در این سن

• بسیاری از کلمات ساده را به‌کار می‌برد.
• وقتی اسم وسایل پر کاربرد یا اعضای بدن را می‌گویید به آن‌ها اشاره می‌کند.

• به شنیدن آهنگ‌ها، شعرها و قصه‌ها علاقه نشان می‌دهد.

اما اگر صداها را درست متوجه نشود

• از کلمات ساده زیاد استفاده نمی‌کند و نمی‌تواند وقتی از او می‌خواهید اعضای بدنش را نشان دهد.
• اسم وسایل پرکاربرد را نمی‌گوید.
• علاقه‌ای به شنیدن آهنگ‌ها، شعرها و قصه‌ها نشان نمی‌دهد.
• نمی‌تواند کارهای ساده‌ای را که از او می‌خواهید انجام دهد.

ه) نشانه‌ھای کم شنوایی در کودکان و نوزادان نوپا یا در سنین مدرسه

ممکن است نشانه‌های کم شنوایی در کودک در سنین کمی بالاتر ایجاد شوند. موارد زیر نشان‌دهنده کم شنوایی در کودکان هستند که باید آن‌ها را جدی بگیرید:

• اگر کودک شما اختلال یادگیری یا ADHD دارد، از انجام به‌موقع غربالگری شنوایی غافل نشوید؛ زیرا کم شنوایی علائمی مشابه با اختلالات یادگیری و مشکلات رفتاری دارد.
• متفاوت از هم سن و سالانش صحبت می‌کند.
• به اسمش جواب نمی‌دهد.
• به سوالات پاسخ اشتباه می‌دهد؛ زیرا آن‌ها را به‌درستی متوجه نشده است.
• صدای تلویزیون را بیش از حد بالا می‌برد یا خیلی نزدیک تلویزیون می‌شیند.
• در تحصیل مشکل دارد؛ به‌خصوص اگر قبلا چنین مشکلاتی نداشته است باید آن را جدی بگیرید.
• تاخیرهای زبانی یا مشکلاتی در بیان کردن کلمات دارد.
• حرکات دیگران را خانه یا مدرسه تماشا می‌کند تا بتواند آن‌ها را تقلید کند.
• از گوش درد یا سروصدا شکایت می‌کند.
• نمی‌تواند صحبت‌ها را پشت تلفن متوجه شود یا مرتب تلفن را بین گوش‌های خود جابجا می‌کند.
• چند بار در روز می‌گوید: «چی؟» یا «ها؟»
• چهره‌ کسی که صحبت می‌کند را بادقت نگاه می‌کند. بسیاری از این کودکان در لب خوانی قهار هستند و به همین علت کم شنوایی در آن‌ها تشخیص داده نمی‌شود.

اگر فرزند شما این علائم را داشت، می‌توانید از خدمات کلینیک زیمنس در زمینه شنوایی سنجی بهره ببرید.

زمانی که از کودک تست شنوایی سنجی گرفته می‌شود، ممکن است نتواند صداهایی را با بلندی خاصی (واحد اندازه گیری آن دسیبل است) بشنود. در این صورت کم شنوایی در یک گوش (یک طرفه) یا هر دو گوش (دو طرفه) تشخیص داده می‌شود.

صداهایی مانند خش خش برگ و زمزمه کردن در آستانه 15 تا 20 دسی بل قرار می‌گیرند. ممکن است ناتوانی در شنیدن این صداها درجه‌ای خفیف از کم شنوایی در نظر گرفته شود؛ زیرا متوجه شدن بخش‌هایی از گفتار را سخت‌تر می‌کند. سطوح دیگر کم شنوایی را می‌توان به‌صورت زیر طبقه بندی کرد:

1. کم شنوایی خفیف ( 25-40 دسی بل)
2. کم شنوایی متوسط (41-60 دسی بل)
3. کم شنوایی شدید (61-80 دسی بل)
4. کم شنوایی عمیق (بالاتر از 81 دسی بل)

افرادی که کم شنوایی عمیق دارند تقریبا هیچ صدایی نمی‌شنوند. درمان کم شنوایی در کودکان بسیار مهم است؛ زیرا از همین دوران است که یادگیری زبان را آغاز می‌کنند.

کم شنوایی همچنین به فرکانس صدایی که کودک می‌تواند بشنود (واحد اندازه گیری آن هرتز است) بستگی دارد؛ یعنی کودک در شنیدن صداهای زیر و بم خاصی مشکل دارد. در این صورت کم شنوایی با فرکانس بالا یا پایین اتفاق می‌افتد.

راه‌های زیادی برای درمان کم شنوایی نوزادان وجود دارد که بنا بر شدت و علت کم شنوایی، یکی یا ترکیبی از آن‌ها توصیه می‌شود. اینکه این راه‌های درمانی چه هستند را در ادامه این بخش می‌خوانیم.

اگر کودک مشکلی از جمله جمع شدن موم در گوش، عفونت و… داشته باشد که کم شنوایی موقت را ایجاد می‌کنند، ابتدا پزشک گوش و حلق و بینی باید او را معاینه کند و ببیند آیا درمان به بهبود کم شنوایی او کمک می‌کند یا خیر. تست‌هایی نیز وجود دارند که لازم است انجام شوند و با بررسی نتایج آن‌ها درمان مناسب برای فرزندتان پیشنهاد می‌شود. این تست‌ها را می‌توان در سنین خیلی پایین مثلا از 6 ماهگی از نوزاد گرفت.

از طریق این دستگاه می‌توان به کودکان مبتلا به کم شنوایی کمک کرد تا مجددا صدا را به طور واضح بشنوند. انواع مختلفی از سمعک‌ها وجود دارند که بنا بر نیاز فرزند شما تجویز می‌شوند. همچنین از کاورها و لوازم جانبی دیگر استفاده می‌شود تا مطمئن شوند کودک نمی‌تواند سمعک را در بیاورد یا گم کند.

کاشت حلزون (Cochlear Implants) از طریق عمل جراحی صورت می‌گیرد و دستگاهی در گوش قرار می‌گیرد که مستقیما عصب شنوایی را در گوش داخلی تحریک الکتریکی می‌کند.

این دستگاه معمولا یک بخش خارجی هم دارد. بسیاری از شرکت‌ها آن را جوری می‌سازند که کودک بتواند با استفاده از هدبند نرم نگهش دارد. این روش برای نوزادان و کودکانی استفاده می‌شود که سمعک برای آن‌ها جواب نمی‌دهد.

جزئیات بیشتر را در صفحه کاشت حلزون بخوانید.

در بعضی مواقع استفاده از سمعک استخوانی (Bone-anchored Hearing Systems) برای درمان کم شنوایی نوزادان بهتر است. کسانی که بیشترین بهره را از این نوع سمعک می‌برند عبارت‌اند از: افرادی که ناهنجاری شدید گوش میانی و گوش خارجی دارند و افرادی که ناشنوایی یک طرفه دارند.

اگر کم شنوایی کودکان بر گفتار آن‌ها تاثیر گذاشته باشد، ممکن است بعد از استفاده از سمعک یا کاشت حلزون به گفتار درمانی احتیاج داشته باشند تا تاخیرهای گفتاری آن‌ها برطرف شود. کودکان مبتلا به اختلال پردازش شنوایی (Auditory Processing Disorder) نیز ممکن است برای تقویت نحوه درک و استفاده از زبان تحت درمان قرار بگیرند.

بسیاری از شرکت‌های تولید کننده سمعک، تجهیزات کمک شنوایی مانند سیستم‌های FM را ارائه می‌کنند. این دستگاه‌ها در کلاس درس می‌توانند در کنار سمعک یا پروتز حلزون به کودک کمک کنند.

این تکنولوژی بر مشکلات صوتی کلاس و مکان‌های دیگر که سروصداهای زیادی در زمینه دارند غلبه می‌کند. در این مواقع مدرس یک میکروفون را در مقابل خود قرار می‌دهد که صدا را مستقیما به سمعک، پروتز حلزون یا اسپیکرهای اطراف کلاس منتقل می‌کند.

یادگیری مهارت‌های گفتاری و زبانی کودکان بیشتر در 3 سال اول زندگی آن‌ها رخ می‌دهد. در این دوران، مغز به‌طور فعال در حال رشد و توسعه است. کودک در محیطی می‌تواند مهارت‌های زبانی خود را به بهترین نحو رشد دهد که به اندازه کافی فرصت شنیدن و دیدن را داشته باشد و در معرض گفتار و زبان دیگران قرار گیرد.

در سال‌های اول زندگی، ضروری است که فرصت‌های ارتباطی فراوانی برای کودک فراهم شود؛ در غیر این صورت، ممکن است یادگیری و توسعه توانایی‌های زبانی او چالش برانگیزتر شود.

برای تشخیص کم شنوایی نوزادان پیشنهاد می‌شود تا پیش از 3 ماهگی او را برای غربالگری شنوایی ببرید. در صورتی که پاسخ غربالگری شنوایی نوزادان منفی باشد؛ 1 ماه بعد مجددا تست گرفته می‌شود. تست‌هایی که معمولا در غربالگری شنوایی نوزادان گرفته می‌شوند شامل:

• تست ABR: در تست ABR پاسخ عصب شنوایی به صداها از طریق الکترودها بررسی می‌شود.
• تست OAE: در تست OAE میکروفون‌هایی در گوش کودک قرار می‌گیرند که می‌توانند صداهای نزدیک را تشخیص دهند. صداها در کانال گوش اکو می‌شوند که اگر این اکو وجود نداشته باشد، نشان‌دهنده کم شنوایی نوزاد است.

برای تشخیص کم شنوایی در کودکان و نوزادان نوپا می‌توان از روش‌های دیگری استفاده کرد. زیرا می‌توانند به صداها پاسخ دهند. این تست‌ها می‌توانند دامنه شنوایی کودک را مشخص کنند و شامل این موارد هستند:

• تست VRA

در تست VRA، والد کودک را روی زانوی خود می‌نشاند و در حالی که آدیولوژیست صداها را برای او پخش می‌کند، واکنش او ارزیابی می‌شود. کودک واکنش خود را از طریق برگرداندن سر به سمت صدا نشان می‌دهد و در این زمان یک اسباب بازی تقویت بصری مانند چراغ چشمک زن یا خرس رقصنده جایزه می‌گیرد. این تست برای کودکان نوپا استفاده می‌شود.

• تست شنوایی سنجی مبتنی بر بازی (Play Audiometry):

در این تست آدیولوژیست یا والد یک بازی ساده را به کودک آموزش می‌دهند؛ مثلا زمانی که صدایی را می‌شنود یک اسباب بازی را در سطل قرار دهد. زمانی که کودک پاسخ مناسب را به صداها نشان دهد، والد با اشتیاق او را تشویق می‌کند. به این صورت توانایی کودک در شنیدن صداها ارزیابی می‌شود.

از جمله تست‌های تشخیصی دیگر می‌توان به تست EcochG اشاره کرد که سلامت حلزون گوش را مورد بررسی قرار می‌دهد و به تشخیص نوع و شدت کم شنوایی کمک می‌کند. برای انجام تست EcochG در شهرضا اینجا کلیک کنید.

در صورتی که فرزند شما علائم کم شنوایی کودکان را که در این مقاله به آن‌ها اشاره شد از خود نشان داد، به هیچ عنوان پیگیری آن را به تعویق نیندازید. زیرا می‌تواند در آینده بر گفتار و تحصیل او تاثیر جدی داشته باشد و مانع ارتباط او با هم سن و سالانش شود.

به همین جهت می‌توانید برای شنوایی سنجی نوزادان در شهرضا با ما در کلینیک شنوایی سنجی زیمنس ارتباط برقرار کنید. ما در همه مراحل از تشخیص کم شنوایی نوزادان گرفته تا درمان کم شنوایی نوزاد در کنار شما خواهیم بود و در جهت ارائه بهترین خدمات به شما تلاش می‌کنیم.