آلرژی گوش چیست؟ بررسی علائم، دلایل و راه‌های درمان حساسیت گوش

آلرژی‌ها می‌توانند، بدن شما را به‌شدت تحت تأثیر قرار دهند. چشمانتان خارش و تورم پیدا می‌کنند. سینوس‌هایتان پر از خلط می‌شوند. گرفتگی گلو و سینه‌تان انگار هیچ‌وقت از بین نمی‌رود و به‌ویژه مشکلات گوش، می‌توانند از کنترل خارج شوند.

دکتر دیلن تیمبرلیک، متخصص آلرژی، می‌گوید: درد گوش می‌تواند، یک اتفاق غیرمنتظره هنگام ابتلا به آلرژی باشد. این درد می‌تواند، وضعیت را حتی بدتر هم کند. پس اگر دچار خارش و آبریزش چشم، گرفتگی، آبریزش بینی، عطسه یا گلودرد هستید، باید از آلرژی خود تشکر کنید، زیرا آلرژی گوش می‌تواند بسیار آزاردهنده‌تر از این هم بشود.

در این مقاله به بررسی حساسایت گوش، علائم، علل ابتلا و راه‌های درمان آلرژی گوش می‌پردازیم.

افراد مبتلا به آلرژی اغلب علائم مربوط به آلرژی در گوش را نیز تجربه می‌کنند. یکی از شکایات رایج، خارش مداوم گوش است که با آلرژی‌های فصلی رخ می‌دهد. علائم نامحسوس مربوط به احتقان مزمن بینی و اختلال عملکرد شیپور استاش است که منجر به احساس پری یا گرفتگی در گوش، گرفتگی صدا، احساس زیر آب بودن یا وزوز گوش می‌شود.

این امر اغلب به‌دلیل تورم ناشی از آلرژی یا انسداد ناشی از بزرگ شدن لوزه‌ها در مجاری هوایی بینی است. اختلالات آلرژیک و ایمنی می‌توانند، منجر به تجمع مایع در گوش شوند که یک شکایت رایج در کودکان است. عفونت‌ گوش به‌صورت مکرر، در صورت عدم درمان، می‌تواند، منجر به مشکلات یادگیری و اختلالات رشدی در کودکان نیز شود.

آلرژی زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن شما به یک ماده‌ معمولاً بی‌ضرر به‌گونه‌ای واکنش نشان می‌دهد که انگار آن ماده تهدیدی واقعی برای سلامتی شما است. این سیستم با ارسال آنتی‌بادی‌هایی برای حمله به آن ماده و در عین حال تولید ماده‌ای شیمیایی به نام هیستامین، واکنش نشان می‌دهد.

هیستامین باعث می‌شود، سینوس‌ها مخاط اضافی تولید کنند که ممکن است از طریق شیپور استاش به پایین سرازیر شود و باعث ناراحتی گوش و سوزش گلو شود. در عین حال، تورم بافت ممکن است از تخلیه مایعات جلوگیری کند و باعث گرفتگی شود. از آنجایی که کانال‌های گوش به شیپور استاش متصل هستند، ممکن است، علائمی را نیز در گوش خود تجربه کنید.

گوش درد ناشی از آلرژی ممکن است، به‌دلیل التهاب شیپور استاش یا عفونت گوش باشد.

✅ التهاب: شیپور استاش، گوش میانی را به پشت بینی و گلو متصل می‌کند و مسئول متعادل کردن فشار بین گوش میانی و محیط اطراف شما است. اگر شیپور استاش ملتهب شود، می‌تواند، مانع از حرکت هوا از طریق آنها شود. نتیجه، فشار در گوش‌ها است که باعث درد گوش می‌شود.

✅عفونت: شیپور استاش علاوه‌بر این که به هوا اجازه عبور از گوش‌ها را می‌دهد، به مایعات نیز اجازه تخلیه می‌دهد. وقتی به‌دلیل التهاب مسدود می‌شوند، مایعات می‌توانند، پشت پرده گوش جمع شوند که محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها است. نتیجه آن عفونت گوش است. علائم عفونت گوش عبارت تند از:

✓ درد یا فشار گوش
✓ سرخی
✓ ترشح از گوش
✓ کم شنوایی
✓ تب

علائم آلرژی شامل طیف وسیعی از پاسخ‌های فیزیولوژیکی است. علائم ممکن است به‌طور ناگهانی یا تدریجی بروز کنند و وجود و شدت هر علامت ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. علائم مربوط به آلرژن‌های گوش، بینی و گلو عبارتند از:

✓ آبریزش بینی

✓ گرفتگی بینی

✓ عطسه مداوم

✓ احساس خارش در چشم‌ها، بینی و گلو

✓ کاهش توانایی بویایی یا چشایی

✓ عفونت‌های مکرر گوش و سینوس‌ها

✓ خونریزی بینی به‌صورت مکرر و بدون دلیل

✓ تجربه علائم سرماخوردگی بیش از 10 روز

✓ احساس خستگی مداوم

✓ علائم عودکننده به‌صورت هر ساله و در یک زمان مشخص

✓ وجود مایع در گوش

✓ واکنش پوستی روی و داخل گوش

✓ عود مجدد جرم گوش

✓ گرفتگی گوش

✓ صدای تق تق یا خش خش مزمن

✓ کم شنوایی

اگر آلرژی‌ها درمان نشوند، ممکن است، عوارضی مانند سرفه مزمن، گرفتگی بینی، عفونت مکرر در گوش‌ها و سینوس‌ها، کاهش شنوایی و حتی آسم ایجاد کنند.

از سرگیجه و گیجی گرفته تا گلودرد و خواب نامناسب ، آلرژی‌ها می‌توانند، اثرات گسترده‌ای داشته باشند. گوش‌های شما نیز در معرض خطر هستند. خارش و درد گوش از شکایات رایج در فصل آلرژی هستند.

برای درک دلیل این موضوع، بهتر است کمی در مورد آناتومی گوش و حلق و بینی بدانید. گوش میانی یک کانال باریک (شیپور استاش) دارد که آن را به پشت بینی متصل می‌کند. لوله‌های استاش مایع را تخلیه کرده و فشار داخل گوش میانی شما را متعادل می‌کنند. اگر گرفتگی بینی ناشی از آلرژی دارید، این التهاب می‌تواند، شیپور استاش شما را تا حدی یا در مواردی به‌طور کامل مسدود کند. این وضعیت اختلال عملکرد شیپور استاش نامیده می‌شود .ممکن است در گوش‌ها احساس درد شدید، درد مبهم یا فشار کنید، مانند زمانی که با هواپیما پرواز می‌کنید.

وظیفه سیستم ایمنی بدن محافظت از بدن در برابر بیماری‌ها، ویروس‌ها و عفونت‌ها است. اما در افرادی که آلرژی دارند، سیستم ایمنی مواد بی‌ضرری که به‌عنوان آلرژن شناخته می‌شوند، مانند گرده، شوره حیوانات خانگی، مایت‌های گردوغبار، کپک و برخی غذاها را به‌عنوان مزاحمان خطرناک و حملات اشتباه می‌گیرد.

برای مبارزه با عامل مزاحم، سیستم ایمنی آنتی‌بادی‌هایی به نام ایمونوگلوبولین E (IgE) آزاد می‌کند که باعث می‌شود، سلول‌ها هیستامین آزاد کنند. هیستامین تولید مخاط را افزایش می‌دهد و باعث التهاب می‌شود. این ماده شیمیایی مسئول علائم آلرژی است.

✅آلرژی به گرده (یعنی آلرژی فصلی): آلرژی به گرده می‌تواند، باعث خارش سقف دهان، پشت گلو و گوش‌ها علاوه‌بر سایر علائم شود.

✅تب یونجه و سرفه آلرژیک: وقتی افراد از تب یونجه (رینیت آلرژیک فصلی) رنج می‌برند، خارش و آبریزش بینی آنها می‌تواند، مخاطی تولید کند که از مجاری بینی به پشت گلو می‌ریزد. مواد موجود در مخاط، گلو را تحریک کرده و باعث سرفه می‌شوند. اگر تب یونجه یا آلرژی به گرده دارید، ممکن است، هنگام خوردن میوه‌ها، سبزیجات یا آجیل‌های خاص، گوش‌هایتان دچار خارش شود. این سندرم که به‌عنوان سندرم آلرژی دهانی شناخته می‌شود، از جمله آلرژی‌هایی بوده که ممکن است، بیشتر در فصل آلرژی متوجه آن شوید.

✅آلرژی به گردوغبار: آلرژی به گردوغبار مثلاً مایت‌های گردوغبار، شوره حیوانات و هاگ‌های کپک می‌تواند، باعث خارش سقف دهان شود؛ همچنین می‌تواند، باعث خارش و سوزش در گلو شود.

پزشک برای تشخیص آلرژی گوش به احتمال زیاد از نوعی آزمایش پوستی استفاده خواهد کرد. در این نوع آزمایش، از طریق یک سوراخ، تزریق یا پچ، مقدار کمی از آلرژن‌های بالقوه و مختلف را به پوست منتقل می‌کنند. اگر پوست به یک آلرژن خاص واکنش نشان دهد، مشکل را پیدا کرده‌اید. آزمایش خون همچنین می‌تواند، آلرژن‌ها را با آنتی‌بادی‌هایی که آنها تحریک می‌کنند، شناسایی کند.

راهکار اصلی برای متوقف کردن درد گوش و کاهش مقداری از فشار، کنترل آلرژی‌های است.

✅اجتناب از محرک‌ها: پزشکان توصیه می‌کنند تا حد امکان، قرار گرفتن در معرض آلرژن‌های شناخته شده را کاهش دهید. در طول فصل گرده افشانی، این امر به معنای بستن پنجره‌ها یا جلوگیری از ورود گرده توسط حیوانات خانگی به خانه با حمام کردن مکرر آنها و بستن قلاده کوتاه به آنها است.

✅مصرف داروهای آلرژی: داروهای بدون نسخه معمولاً در مراقبت‌های آلرژی استفاده می‌شوند. به‌عنوان مثال، استروئیدهای بینی، مانند فلوتیکازون، التهاب بینی و پشت گلو را کاهش می‌دهند. داروهای خوراکی حاوی لوراتادین و فکسوفنادین واکنش‌های آلرژیک بدن را مسدود می‌کنند. برای آلرژی‌های شدید، پزشک ممکن است، داروهای دیگری را برای تسکین تجویز کنند.

✅تزریق واکسن‌های آلرژی: واکسن‌های آلرژی دوزهای کمی از یک آلرژن را برای تحریک پاسخ آلرژیک وارد بدن می‌کنند. این دوزها به‌مرور زمان افزایش می‌یابند و به بدن شما اجازه می‌دهند تا به آلرژن عادت کند. بنابراین، هنگام مواجهه با آلرژن در محیط خود، واکنش کمتری نشان می‌دهید. واکسن‌های آلرژی برای اکثر آلرژن‌هایی که معمولاً باعث درد گوش یا ایجاد آلرژی در آن می‌شوند، در دسترس هستند.

✅ایمونوتراپی: اگر اجتناب از آلرژن یا داروهای آلرژی علائم را تسکین ندهد، متخصص آلرژی ممکن است، یک گزینه درمانی به‌نام ایمونوتراپی را توصیه کند. روش ایمونوتراپی برای درمان آلرژی‌ها، تلاشی برای تغییر پاسخ بدن به یک آلرژن شناسایی شده از طریق دوزهای کوچک و منظم آلرژن است. این دوزها یا از طریق تزریق یا در برخی موارد با قرار دادن آلرژن زیر زبان به فرد داده می‌شوند. با گذشت زمان، بدن ممکن است، نحوه پاسخ خود به این آلرژن‌ها را تغییر و علائم را تسکین داده و نیاز به دارو را کاهش دهد. ایمونوتراپی تنها روش درمانی است که پتانسیل تغییر بیماری زمینه‌ای را دارد، همه روش‌های دیگر به‌دنبال کاهش یا از بین بردن علائم هستند.

✓ قطره‌های گوش درد که در گوش خارجی ریخته می‌شوند، به درمان درد گوش میانی، کمکی نمی‌کنند.

✓ دیفن هیدرامین (بنادریل) درمان دیگری است که باید از آن اجتناب کرد. به‌دلیل عوارض جانبی دیفن هیدرامین، از مصرف روزانه آن خودداری کنید. سایر داروهای آلرژی نیز به همان اندازه مؤثر هستند و باعث خواب‌آلودگی و مشکلات هماهنگی نمی‌شوند.

✓ ممکن است، وسوسه شوید که برای تمیز کردن گوش‌هایتان، از گوش پاکن استفاده کنید. این کار ممکن است، موقتاً کمک کند، اما التهاب را تسکین نمی‌دهد و اگر با گوش پاکن خیلی محکم فشار بیاورید، ممکن است، فشار گوش میانی را افزایش دهید یا به پرده گوش خود آسیب بزنید و درد را بدتر کنید.

✓ سعی کنید، گوش‌های خود را نخارانید. این نکته بسیار مهم است که چیزی را داخل گوش‌هایتان فرو نکنید. انجام این کار می‌تواند، پرده گوش را خراش دهد. حتی یک پارگی کوچک در پوست می‌تواند، میکروب‌ها را وارد کرده و باعث عفونت گوش شود.

✓ دوش آب گرم و کوتاه بگیرید. آب خیلی داغ پوست را خشک می‌کند. همچنین، سعی کنید، زمان دوش گرفتن خود را به ۱۵ دقیقه یا کمتر محدود کنید.

✓ از صابون ملایم و بدون عطر استفاده کنید. روی برچسب به‌دنبال عبارت ضد حساسیت باشید تا باعث واکنش آلرژیک نشود. در صورت نیاز به کمک در انتخاب محصول، از پزشک سؤال کنید.

✓ آنتی‌هیستامین مصرف کنید. این داروهای بدون نسخه، هیستامین را مسدود می‌کنند، ماده‌ای شیمیایی که سیستم ایمنی بدن شما آزاد می‌کند و می‌تواند، باعث خارش شود .

✓ از پراکسید هیدروژن استفاده کنید. این محلول بدون نسخه، گاهی اوقات می‌تواند به تجزیه جرم گوش کمک کند. همچنین می‌تواند، میکروب‌ها را از بین ببرد. برای استفاده از آن، سر خود را به یک طرف خم کنید و با استفاده از یک قطره‌ چکان، یک یا دو قطره در گوش خود بریزید. بعد از یک یا دو دقیقه، سر خود را کج گرفته و اجازه دهید، پراکسید هیدروژن اضافی خارج شود. پس از آن از یک پارچه مرطوب برای پاک کردن آرام گوش خود استفاده کنید.

✓ از وازلین استفاده کنید. اگر اگزمای گوش دارید، این محصول می‌تواند به پوست رطوبت اضافه کرده و به بهبود آن کمک کند. مقدار کمی از آن را روی قسمت بیرونی گوش‌های تمیز خود بمالید.

آلرژی گوش اگرچه معمولاً خطرناک نیست، اما می‌تواند، کیفیت زندگی را به‌ طرز چشمگیری تحت‌ تأثیر قرار دهد؛ از احساس خارش و گرفتگی گرفته تا درد، وزوز گوش و حتی کاهش شنوایی. نکته مهم و قابل توجه این است که اغلب مشکلات مربوط به حساسیت گوش با شناخت به‌موقع علائم آلرژی گوش، دوری از محرک‌ها و درمان درستِ آلرژی قابل کنترل هستند. گوش‌ها اغلب قربانی خاموش آلرژی‌های بینی و سینوس‌اند و توجه نکردن به آن‌ها می‌تواند، زمینه‌ساز عفونت‌های مکرر و مشکلات طولانی‌مدت شود.

با رعایت نکات ساده‌ای مثل پرهیز از آلرژن‌ها، مصرف صحیح داروها، خودداری از دستکاری گوش و مراجعه به پزشک در صورت تداوم علائم، می‌توان این عوارض را کاهش داد. اگر آلرژی را جدی بگیرید و درمان را به‌صورت اصولی دنبال کنید، نه‌تنها گوش‌هایتان آرام‌تر خواهند بود، بلکه سلامت کلی گوش، بینی و گلوی شما نیز حفظ می‌شود.